Over Limburgse zanglust en Genneps streven naar
meer!
Een woord van de dirigent van het Genneps Vocaal Ensemble, de heer Marius
Schouten, bij het 40 jarige jubileum in 2001.
Geboren in het zuiden ben ik sinds drie jaar werkzaam in het bijna
uiterste noorden van onze provincie Limburg? Geografisch
liggen daar wat kilometers tussen, wat betreft ‘zanglust’ is er
nauwelijks verschil. Hoe komt
het toch dat die Limburgse mannenstemmen zich
- in positieve zin - vaak
onderscheiden van de stemmen in de rest van ons land.
Die
bronzen klank kan toch niet te maken hebben met het inmiddels overwegend
gekapte bronsgroen eikenhout? En meer van hetgeen in het Limburgs
volkslied beschreven wordt, is nagenoeg verdwenen. Want wie hoort nog ooit
het nachtegaaltje zingen in voornoemd eikenhout? En zou die hoorn des
herders nog werkelijk schallen langs der beekjes boord?
Wel schallen vrijwel dagelijks honderden mannenstemmen van noord tot zuid.
Geen enkel gewest van het Koninklijk Nederlands Zangersverbond kent zo’n
groot aantal koren als Limburg. En schallen dat doen ze! Etymologisch
klopt het helemaal: schal is klank of galm.
Doch niet slechts dat! Er wordt oprecht muziek gemaakt waarbij het
hoofddoel zeker niet effectbejag is. Integendeel, het streven is een
gevarieerd repertoire, getrouw naar voorschriften en bedoelingen van
diverse componisten, zo goed mogelijk te realiseren. Dat geldt zeker ook
voor het jubilerende Genneps Vocaal Ensemble waarvan ik het genoegen heb
dirigent te zijn. Regelmatig begeef ik mij langs de brede stroom der Maas
richting Gennep. En gráág, zo mag u van mij weten. Er gebeurt daar wat!
In het besef dat stilstand achteruitgang zou betekenen, wordt er zodanig
gewerkt dat ook in de toekomst de steeds meer verwende en kritische
luisteraar het GVE zal weten te waarderen. Ik feliciteer graag ‘het
Vocaal’ met zijn 40 jarig bestaan en mijzelf met ‘het Vocaal’.
Marius Schouten (2001)
uit:
Genneps
Vocaal Ensemble, 40 jaar de juiste toon.
©
Karel Bruinsma/Genneps Vocaal Ensemble
|
Biografie
Marius Schouten |
